Bir sekilde odada kalan son dort kisi arasinda beklenmedik bir samimiyet ve sicaklasma filizlenmisti. Bunca saat bir arada gecirip gerekmedikce tek kelime etmeyen bu seckin issizler, sonu bilinen filmleri izliyen liseli yakin arkadaslarin izlemekten sikilmaya basladiklarinda yapicaklari konusmalara benzer kucuk sohbetler gelistirmeye baslamislardi. Samimi ve gereksiz.
Giden diger yedi kisiden birilerinin zaten coktan onlarin ellerinden aldiklarini dusundukleri kacmis firsat onlara dis kapidan cikip gidenlerin ellerindeki kagitlarda ve yuzlerindeki guluslerde bugunun geri kalaninda oturduklari renkli gosterilmeye calisilip basarisiz olunmus ofiste artik kaybedecekleri birseylerinin kalmadigi coktan anlatilmisti. Ve bu kayip, bu maglup ahaliyi birbirine yaklastirmisti bile. Aslinda sorsaniz bile veremiycekleri cevap suydu; hala issiz olmak. Ve dolayisiyla sorumsuz, ve dolayisiyla ozgur olmak ve dolayisiyla yarin sabah bugun gece sabaha kadar vakit oldurup yarin ogleye dogru uyanip kahvaltiyi atlayip dogrudan ogle yemegini yemeye gecicek olmalari gercekten rahatlaticiydi. Gevsetici ve rahatlatici. Ve bu insanlar uzerinde birer bira yuvarlamislar etkisini coktan yaratmisti bile.